Laadkosten bedrijfswagen thuis: wat uw werkgever mag terugbetalen zonder extra VAA

De meeste samenvattingen vertrekken van de gedachte dat een werkgever de thuislaadkosten van een elektrische bedrijfswagen gewoon mag terugbetalen. Circulaire 2024/C/77 vertrekt van het omgekeerde: die terugbetaling is eerst een apart voordeel van alle aard. Pas wanneer aan een reeks voorwaarden samen is voldaan, ontstaat er géén bijkomend voordeel.

Eén van die voorwaarden gaat niet over papierwerk, maar over uw laadpaal — en ze is de reden dat dit artikel bestaat.

De voorwaarden, en ze gelden samen

De uitzondering waaronder geen bijkomend voordeel ontstaat, vraagt dat aan álle onderstaande punten is voldaan. Valt er één weg, dan is de volledige terugbetaling opnieuw een belastbaar voordeel.

• De werkgever stelt naast de elektrische bedrijfswagen ook de laadpaal ter beschikking.
• Die laadpaal beschikt over een communicatiesysteem dat het verbruik nauwkeurig aan de werkgever rapporteert.
• De car policy voorziet uitdrukkelijk in de terugbetaling.
• Het energiecontract staat op naam van de werknemer en hij betaalt de factuur zelf.
• De terugbetaling slaat uitsluitend op de stroom van die bedrijfswagen.
• Het gaat om een volledig elektrische wagen of een plug-inhybride; lichte vrachtwagens vallen erbuiten.

De meetvereiste: klasse B, en alleen voor nieuwe installaties

Voor laadpalen en tussentellers die vanaf 1 januari 2025 zijn aangekocht, gehuurd of geleaset, is een kWh-teller vereist met een maximale afwijking van 2 procent — klasse B in de zin van het koninklijk besluit van 15 april 2016. Een tussenteller in plaats van meting in de laadpaal mag, zolang nauwkeurigheid en controleerbaarheid gehaald worden.

Die datum is belangrijker dan ze lijkt: installaties van vóór 1 januari 2025 vallen niet onder de eis. Wie zijn laadpaal in 2023 heeft laten plaatsen, hoeft dus niets te vervangen. Twijfelt u, dan geeft het technische blad van de fabrikant uitsluitsel.

Hoeveel: werkelijke kosten, en anders het CREG-forfait

De norm zijn de werkelijke kosten. Kunnen die niet worden bepaald, dan mag het forfait van de CREG worden gebruikt. Dat forfait was oorspronkelijk beperkt tot 2025 en is met het rondschrijven van 17 juni 2025 blijvend gemaakt — uitdrukkelijk onder voorbehoud dat het weer verdwijnt zodra er genoeg systemen bestaan om de echte kosten te bepalen.

Drie regels die daarbij vaak worden gemist. Ten eerste geldt het tarief van de woonplaats van de werknemer, niet van de zetel van de werkgever — het verschil tussen Vlaanderen en Wallonië bedraagt in dit kwartaal ruim vijf cent per kilowattuur, en dat loopt op. Ten tweede mag de werkgever één bedrag voor iedereen hanteren, maar dan het laagste gewestelijke tarief van dat kwartaal, en die keuze bindt hem voor het hele kalenderjaar. Ten derde geldt het forfait uitsluitend voor thuisladen — niet voor publieke laadpunten en niet voor laden op het werk.

Wat boven het forfait wordt uitbetaald, is belastbaar loon. Voor wie veel rijdt, is dat geen theoretisch punt: bij 300 kWh in een maand scheelt het gewest alleen al ruim vijftien euro.

Wat dit in de praktijk betekent

België is de enige van de tien rechtsstelsels die wij hebben nagekeken waarin de rapportering aan de werkgever met zoveel woorden een voorwaarde is. Elders is meten een manier om iets aan te tonen; hier staat het in de tekst zelf. Dat maakt de vraag concreet: kan uw laadpaal het verbruik van die ene wagen doorgeven, of niet?

De meeste moderne laadpalen registreren elke sessie allang. Wat ontbreekt is de stap naar iets wat de werkgever kan verwerken — en precies die stap laat de circulaire door een tussenpartij zetten. Dat is wat ChargeReport doet: u koppelt uw laadpaal één keer, daarna komt er maandelijks een overzicht met elke sessie — datum, uur, kilowattuur — en de totalen. Welke merken zonder extra hardware werken, staat op de merkpagina’s.